Znieczulenie zewnątrzoponowe do porodu – jak działa i kiedy warto je podać?

Znieczulenie zewnątrzoponowe do porodu – jak działa i kiedy warto je podać?

Podanie znieczulenia zewnątrzoponowego to przede wszystkim ulga dla rodzącej. Nie zawsze jednak można skorzystać z tej możliwości. Niekiedy znieczulenie może znacząco spowolnić lub całkowicie zatrzymać akcję porodową. Nie jest też obojętne dla zdrowia matki i dziecka.

Anestezjolodzy zachęcają pacjentki do korzystania ze znieczulenia zewnątrzoponowego. Wiele mam, które poród mają już za sobą również może go polecać. Zanim jednak poprosimy o znieczulenie tego rodzaju, zapoznajmy się z możliwymi konsekwencjami tej decyzji.

 

ZZO a przebieg porodu

Znieczulenie zewnątrzoponowe jest znieczuleniem miejscowym. Wprowadza się je przez specjalny cewnik do przestrzeni zewnątrzoponowej w kręgosłupie. Wcześniej pacjentce pobiera się krew i podłącza kroplówkę. Konieczna jest również konsultacja anestezjologiczna kwalifikująca do znieczulenia. W niektórych szpitalach trzeba załatwić ją jeszcze w ciąży.

W 20 minut od podania ZZO, przestajemy odczuwać ból wywołany skurczami. Niestety, w zależności od momentu podania znieczulenia, a także od indywidualnych czynników, ZZO może spowolnić następujący po nim etap porodu. Mogą wyhamować skurcze i pomimo podawania oksytocyny, akcja porodowa zwolni na tyle, że nastąpi konieczność ingerencji zabiegowej. Warto zdawać sobie sprawę z tych potencjalnych konsekwencji i myśleć o ZZO jako o formie ostatecznej pomocy, gdy inne metody łagodzenia bólu porodowego nie pomagają.

 

Wpływ na zdrowie matki i dziecka

Po porodzie z zastosowaniem ZZO mama może odczuwać ból w obszarze pleców. Mogą też pojawić się nudności i wymioty, obniżenie ciśnienia krwi czy problemy z oddawaniem moczu. Jeśli dojdzie do przypadkowego przebicia się do opony twardej, wiąże się to z silnymi bólami głowy. Do rzadszych, ale cięższych powikłań należą porażenia neurologiczne czy zapalenie mózgu i opon mózgowych. Dziecko urodzone przy wykorzystaniu znieczulenia tego typu może mieć problemy ze ssaniem piersi, wykazywać drażliwość lub obniżoną reakcję na bodźce z zewnątrz.