Jak rozpoznać depresję poporodową, jak jej zapobiegać i jak ją leczyć?

Jak rozpoznać depresję poporodową, jak jej zapobiegać i jak ją leczyć?

Depresja poporodowa to zjawisko bardzo powszechne, a jednak dość rzadko się o nim słyszy, gdyż wiele młodych mam wstydzi się do niej przyznać. Odważmy się zatem przyjrzeć tematowi bliżej.

Czy można zapobiegać depresji poporodowej?

Ze względu na ogromną różnorodność przyczyn mogących doprowadzić do depresji poporodowej trudno jest mówić o pewnych metodach jej zapobiegania. Z pewnością jednak może pomóc utrzymywanie dobrych relacji z najbliższymi, wsparcie z ich strony oraz bezpieczeństwo finansowe. Czynnikiem ryzyka jest też wcześniej przechodzona depresja lub występowanie takich sytuacji w rodzinie. Wtedy tym bardziej starajmy się unikać sytuacji, które mogłyby nas stresować w czasie ciąży i bezpośrednio po porodzie. Jeżeli obawiamy się, że same nie damy sobie z tym rady, to może nam pomóc psychoterapia - musimy tylko odważyć się i umówić na wizytę.

 

Po czym rozpoznać depresję poporodową?

Jej objawy są bardzo różnorodne i złożone. Możemy obawiać się, że przytrafiła nam się ta przypadłość, jeśli zaobserwujemy wszystkie lub większość z następujących symptomów:

  • istotna zmiana poziomu apetytu - zarówno jego wzrost, jak i spadek,
  • podobna zmiana, jeśli chodzi o zwyczaje senne - czyli w szczególności pojawienie się bezsenności albo znaczne wydłużenie czasu snu,
  • pogorszenie nastroju,
  • uczucie obniżenia własnej wartości,
  • zmniejszenie koncentracji.

 

Dlaczego powinniśmy działać jak najszybciej?

Jest wiele technik, które ułatwiają nam poradzenie sobie z tą trudną sytuacją. Weźmy jednak pod uwagę, że efekt ich działania niekoniecznie będzie natychmiastowy. Przykładowo, wielu kobietom bardzo pomaga psychoterapia gestalt, pamiętajmy jednak, że składa się ona z aż czterech etapów, a dopiero trzeci stanowi właściwe rozwiązanie problemów. Zanim jednak dotrzemy do tego etapu, musimy wcześniej przejść przez indywidualną rozmowę wstępną, a także specjalną terapię otwarcia, w ramach której nastąpić ma specyficzne "oswajanie się" się pacjenta z terapeutą oraz z samą metodą.